''Gel otur, bir kahve yapayım sana, üzerine konuşalım bunların.'' dedim.
kahvelerimiz ve biz yerleştik bahçeye bakan koltuklarımıza. Nereden başlasam diye düşünürken kağıt kalem istedi, uzattım. ..Ve aşk terk etti insanlığı.. yazdı. gözlerime deydi gözleri. benim dizelerimden biriydi yazdığı. Fonda suavi- izmir ağlıyor çaldı. İzmir ağladı, ben ağladım, dostlarım ağladı ağlamama, annem ağladı geceleri uyumamı beklerken. ''konuş dedi, ne olur. Bir kez daha susmana katlanamayacak kadar çok dinledik suskunluğunu.'' Hakkı vardı, zaman almıştı içimin sesli konuşması. Korkuyor musun dedi, elime dokundu biz hep varız biliyorsun diye ekledi.
Korkmuyorum dedim. Hem neden korkacaktım ki ?
yüreğime korkular bırakmak yerine, sözcükler bırakıyorum kağıtlara.
her sabah içime bir korku iliştirmek yerine, bir dua dökülüyor dudaklarımdan. Duayla büyüyen bir umut besliyorum, geçen zamanlardaki acılara değil de sevebilmenin güzelliğine emanet ediyorum canımı. Yazmayı bile beceremediğim şeyin kaderimde yazmasını nasıl bekleyebilirim dedim. Yine fazla mı laf etmiştim.
Tam korkacak oldum söylediklerimden, sonra sözcüklerimi kaybetmeyi göze alamadım. Büyük bir yudum aldım kahvemden, sana ne okuyacağım bak diyerek fırladım. Birkaç gece önce gördüğüm rüyayı, uyanır uyanmaz yazmıştım. bir nefeste okudum, yumuşadı bakışları, bi tebessüm yerleşti dudaklarına, o an anlatmak istediğimi anladı. Yazıyordum, çünkü yazmak Hayal etmekten geliyordu. Ve hayaller bir duaydı. Hayaller gerçeğin başlangıcıydı çünkü. Razı olduğum değil, hayal kurduğum bir Aşk istemekte yanlış olan ne vardı.
Eşinin doğum günü için birlikte bir mektup yazdık, yazılan her satırda gözlerinden okunur oldu hisleri. Böylece bir kez daha anladım yaptığımın aslında ne kadar gerçek olduğunu. Akıl sağlığımdan şüphe duyduğum zamanlar oluyor tabi. Fakat yüreğime bakınca geçiyor.
Bir beklemek var,
bir denemek var,
bir de denemeye hazır olarak beklemek.
üçüncüsü benim için en uygun olanı sanıyorum. İçimdeki ses sesini tanıdığında, harflerin harflerime yakıştığında Seni yaşamak için hazır olacağım. Sadece o zamanın gelmesini bekliyor ve hayal ederek ruhumu besliyorum, hayal ederek ümitlerimi.
'' Ben yazmasam sen yazmasan nasıl başlayacak bu aşklar'' değil mi..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder