Ölüm, kaybetmek değildir ki.
Bir yolculuktur, hepimizin bir gün çıkacağı..
Seni kaybettiğimizi söylediler, doğru değil bu.
Biliyorum olduğunu, ağladığımda beni duyduğunu.
''Kırlangıcım'' diyerek saçlarımı okşadığını,
Dört mevsim açan güllerini Gonca diyerek sevdiğini.
Sen kaybolmadın ki, sol yanımıza çekildin sadece.
Şimdi olduğun yerden bizleri izliyor ve yine sığındığım liman oluyorsun.
Sen hep bizimle kalıyorsun.
gonca*
28 Kasım 2012 Çarşamba
27 Kasım 2012 Salı
gülümsüyorken
Sen gülümsüyorsun ve yüreğime bir cennet düşüyor..
Hangi hüzün silebilir, kirletebilir huzurumu..
Sen gülümsüyorken..
gonca*
Hangi hüzün silebilir, kirletebilir huzurumu..
Sen gülümsüyorken..
gonca*
10 Kasım 2012 Cumartesi
sustum ona ama içim bana konuştu.
''neden gerçekten olan biriyle olmuyorsun? '' dedi. -sözde beni çok seven o adam-
''ben gerçeğim de ne oluyor.'' dedim.
Oğuz Atay'dan çaldım cevabını, ama o bunu hiç bilmedi.
Beni sevdiğini anlattığı sayfalar o yüzden hep birkaç satır kaldı gözümde.
Öyle ya, onun ben sandığı ben değildim.
Bir yabancıydı bana anlattığı o aşk, bir yabancıyaydı.
Oradan bakınca, öyle mi görünüyorum acaba diye kendime sormadan edemedim.
Öyle sevse idi beni, hani o baş ucu kitaplarımı okumaya heves ederdi bir kez belki.
En sevdiğim cümleleri seçerdi içlerinden, baş ucuma bırakırdı.
Kim bilir, belki o cümle benim cümlem olmazdı. Ama en sevdiğim cümle olurdu yinede.
''Kitaplarından, filmlerinden, o dalıp gittiğin şarkılardan seni uyandırabilecek biri var mı sence? '' dedi.
Sustum ona ama içim bana konuştu.
uyandırmak değil de, o uykuyu benimle uyuyacak biri olurdu ancak.
Sonra Levent Yüksel dinledik.
Müzik listelerim hep kişi bazlıdır benim.
Biri çıksın ve tüm şarkılarını söylesin. Hep o söylesin.
Aşkı söylesin,
özlemi,
ihaneti belki,
belki umudu.
Hayatı bir şarkıda anlatamaz ya insan, bana anlatsın ayrı ayrı.
Limanlarıma götürüyor şarkılar beni.
Dizelerinde soluklandığım şiirler gibi.
gonca*
''ben gerçeğim de ne oluyor.'' dedim.
Oğuz Atay'dan çaldım cevabını, ama o bunu hiç bilmedi.
Beni sevdiğini anlattığı sayfalar o yüzden hep birkaç satır kaldı gözümde.
Öyle ya, onun ben sandığı ben değildim.
Bir yabancıydı bana anlattığı o aşk, bir yabancıyaydı.
Oradan bakınca, öyle mi görünüyorum acaba diye kendime sormadan edemedim.
Öyle sevse idi beni, hani o baş ucu kitaplarımı okumaya heves ederdi bir kez belki.
En sevdiğim cümleleri seçerdi içlerinden, baş ucuma bırakırdı.
Kim bilir, belki o cümle benim cümlem olmazdı. Ama en sevdiğim cümle olurdu yinede.
''Kitaplarından, filmlerinden, o dalıp gittiğin şarkılardan seni uyandırabilecek biri var mı sence? '' dedi.
Sustum ona ama içim bana konuştu.
uyandırmak değil de, o uykuyu benimle uyuyacak biri olurdu ancak.
Sonra Levent Yüksel dinledik.
Müzik listelerim hep kişi bazlıdır benim.
Biri çıksın ve tüm şarkılarını söylesin. Hep o söylesin.
Aşkı söylesin,
özlemi,
ihaneti belki,
belki umudu.
Hayatı bir şarkıda anlatamaz ya insan, bana anlatsın ayrı ayrı.
Limanlarıma götürüyor şarkılar beni.
Dizelerinde soluklandığım şiirler gibi.
gonca*
2 Kasım 2012 Cuma
.
abicim, iyisin değil mi.
biz de seni çok özledik.
senin parfümünden aldım geçen gün.
henüz onu hediye edecek biri yok canım benim.
hem biri sen gibi kokacaksa, haketmeli bunu değil mi.
yanına çok gelemiyorum, kızmıyorsun dimi.
ama yıl başından önce geleceğim bak söz.
bayramda ektiğimiz güller açtı mı,
kırmızı açacaklar, hani senin en sevdiklerinden.
gel de, otur yanıbaşıma.
yağmur ne güzel yağıyor değil mi.
suavi dinleyeceğiz tabi.
'hasretimdin sen oysa' desin.
anlatacaklarım var, Sana anlatmadan durabilir miyim hiç.
babama söylemek yok ama.
tabi biliyorum sırrımızı saklayacağını.
ben, birini özlüyorum.
yollarını gözlüyorum.
iki satır yazsa diye bekler oldum.
işin tuhaf tarafı var tabi, ben olurum da tuhaflık olmaz mı.
gizlice izliyorum onu, onun haberi yok bundan.
biraz dikkat etse, görecek beni.
ama görmüyor işte.
Rüyalarımda görüyorum onu.
sanki yanıbaşımdaymış gibi bir sevinç, bir huzurla uyanıyorum onu gördüğüm gecenin sabahına.
' saçmalıyorsun' dedi arkadaşım. kapıma gelen adamı değil de, hayaline sığındığım adamı sevmek diye şey mi olurmuş.
Ama oluyor işte, hem ne var olmayacak.
bak mesela o arkadaşım sözde yanımda, dibimdeydi bunları söylerken.
ama sen , sen daha çok yanımdasın işte.
oluyormuş dimi..
şimdi, gözlerimden yaşlar dökülünce. Usulca yanıma yaklaşacak, ağlama lan dümbelek hoşafı diyerek kafama vuracaksın. sonra hadi yine kıyamadım deyip, bahçeye çıkaracaksın beni. kediciğinde peşimizden ayrılmayacak tabi. :)
o değil de, ben seni çok özledim be.
sıpa derdin ya hani bak dana oldum.
yıllar ne çabuk geçiyor ve nasıl geçmek bilmiyor geceler.
ne vardı bizi bırakıp gidecek.
şimdi sen olsan böyle mi olurdu hiç.
tamam tamam, isyan etmek yok.
annem de kızar şimdi öyle dediğimi duyarsa üzülür hem.
sana verdiğim sözleri unutur muyum hiç.
dikkat ediyorum kendime korkma.
hem ne olur ki, senin yanın değil mi geleceğim yer. Sen korursun beni. bırakmazsın bir başıma.
bak Suavi'de değiştirdi söylediği şarkıyı. ''bilmelisin'' çalıyor şimdi.
bu bir veda şarkısıdır, gidenlere selam olsun.
kalanlarla yola devam, umut bizim ışığımız.
gidip de dönmemek var, gelip de görmemek var.
bu bir veda şarkısıdır yüzüne el sürmemek var.
Bilmelisin, ümitsizlik yok.
Sana hoşçakal diyemem
ama şimdi gitme vakti.
yüreğimde hasret biter.
Umutsuz olma yeter..
Gittiğin yerde huzurlu ol abim.
Hep bizimlesin, hiç unutur muyuz seni.
bende daha haylazlık yapıp üzmeyeyim seni.
O'nun bir kaç fotoğrafına bakıp, ders çalışmaya döneceğim.
Ah nasıl da bildin, tabi ki senin gibi ela bakıyor gözleri.
bir de, bu gece rüyama gel olur mu.
çok seviyoruz seni. Çokça çok.
gonca*
gonca*
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


