8 Mart 2013 Cuma

Emek, Kadın, Anne..


Kadınlar günü denince ilk annem geliyor aklıma. Üç kız çocuğu yetiştiren o kadın. Bir akşam olsun yemek hazır değil dememiş. Anne şuyum nerede desen bilmem dememiş. Anne deyişimden anlamış derdimi tasamı. Mutlu olacağım şeylerde o benden daha çok sevinmiş. Çok üzgün de olsa, ağlasa da sarılmış bize ben varım korkmayın demiş. Kitap okumayı onunla, yemek yapmayı onunla, örgü örmeyi onunla, sevmeyi onunla, mücadeleyi onunla, affetmeyi onunla, özür dilemeyi onunla, emek vermeyi onunla öğrendik.


 ''Büyüdükçe annene benziyorsun'' dediklerinde öyle güzel hissediyorum ki. Bir bakıyorum mutfakta Muazzez Ersoy, Barış Manço, Sezen Aksu, Orhan Hakalmaz.. dinliyorum. Takıp çıkarmaya bayıldığım, düğmesine ben basayım diye sandalyeye çıktığım o radyo hala senin mutfağının baş köşesinde. Sağlak olan ben hamur yoğururken sol elimle yapıyorum aynı sen. Daha nice şeyde,attığım her adımda sen annem..


  Dışarıdaki onlarca yüzlerce insanda olduğu gibi, yeri hiçbir şeye değişilmeyecek, eksiklikleri hiç tamamlanamayacak o kadınlar  işte. Emek vermenin en gerçek hali; anneler.. 
Allah bize nasip ederde senin gibi bir anne olmayı, sevgiye emek vermeyi, her adımımda yine sen olacaksın annem.


''Bir arkadaşını severken, bir çocuğu severken, bir adamı severken, bir kediyi köpeği bile severken annesi olduğunu hatırla kızım. Bil ki azıcık canı yansa içinde yangınlar kopacak bir kadın var onun ardında. Nasıl sizin tek üzgün anınıza cıs ediyorsa içim sen de sakın unutma onları üzersen bir ana üzülür ardlarında..'' diyen kadın annem. Emek vermenin gerçek adı kadınlar. Zulümden uzak, şefkat dolu yarınlar bırakın bize. Bir günlük değil, bir ömürlük bilinsin kıymetiniz..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder