Yağmurlu bir pazar sabahı taksiden inecekken buldum kendimi, fazla para verdin kızım diyerek geri uzattı bir kısmını şoför amca. İndim caddenin karşısında, yağmurun altında durdum,ıslandım.
İstedim ki yağmur yıkasın beni.
İstedim ki şu garip his, gitsin üzerimden.
Yapma kızım dedim çocuk musun sen? Ağlayacak mısın bir de!
Biliyordun ya, hani göze almıştın ya.
Salak onun kokusunda uyuyacaksın da normal güle oynaya devam edeceksin hayatına. Öyle mi sandın!
Hani ben, korktuğumu belli etmekten korktuğumda çok konuşur çok gülerim ya. Sonra o korkuyla yüzleşince dışım susar ama içim feryat figan.
Şimdi baykuşlu pijamamda bile kokun var. Sahilde başına güneş geçen o artist kılıklı gibisin yıllar sonra bile. Aynı gülümsüyorsun, öyle içimden geçiyorsun.
Ergenliğimin yakışıklısı, yine bana ergenlik buhranlarımı mı getiriyorsun?
İçmeden sarhoşum,
Ah Cemile diyorum, at beni dağlara taşlara.
Kahve getiriyor 'sade türk kahvesi'.
Dün gece senin içtiğinden hani, bilmiş de yapmış sanki.
Başlayacağım tesadüflere diyorum.
Ah bir de Göksel çalıyor.
Bir daha çıkar mısın karşıma?
Bir daha elin elime değer mi?
Aklımda ki yüzlerce soruya gaipten cevaplar geliyor.
Aysun'um soruyor, biliyor o da cevapları da işte yine bir ümit ee diyor, hiç mi olmaz.
''Hiç'' olsa keşke diyor bir an dilim, sonra şu bir günlük hatırasından bile vazgeçemiyorum.
Bir yıllık küfür ettim kendime.
Kitap aralarında ismin var Adam!
Seni uzaktan izlemişliğim var. Yıllar var işte.
yirmili yaşlarımdan çok daha öncesi var.
Diyemiyorum bunları ona.
Ben bir sende aptallaşıyorum, bir sende Eyvah! diyor içimdeki kız.
Sen ne kadar uzaktasın oysa yanımda uyurken.
Bende ne görüyorsun acaba diye soracak oluyorum kendime. Korkuyorum alacağım cevaptan.
Ama ellerin ne güzeldi.
İkilemine s*çayım Gonç, bir git tepemden!
Nasıl bir iç savaş var bu pazar gökyüzümde.
''Step up'' izleyip ağlayacak mıyım şimdi ben?
Unutmadım bak filmin ismini.
Senin ismini ne yapayım şimdi.
Bakışını, gülüşünü, kokunu nerelere koyacağım bu çok köşeli hayatımda.
Daha çok şey yazılacak sana belli.
Şimdi gözüme toz kaçıyor falan, sade kahve de çarptı.
Şimdi biri okuyorsa satırlarımı; bir şarkı bırakayım ardımda. Göksel Rüzgar desin.
Rüzgar benim diyemediklerimi desin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder